เมื่อคืน(23/04/09)ได้มีโอกาสไปงาน ที่บ้านจิมทอมสันมา เป็นงาน Exhibition เกี่ยวกับชาวเขาและเน้นเรื่องดนตรีและการแต่งกายของชาวเขา ชื่อของงานเลยชื่อว่า The song of memory ภายในงานมีการจัดแสดงพิพิธภัณฑ์ ชีวิตความเป็นอยู่ เสื้อผ้าการแต่งกาย เครื่องดนตรี และวีดีทัศน์เกี่ยวกับประเพณีของชาวเขา แล้วรอบๆงานก็จะมีชาวเขาตัวจริงเสียงจริง มาคอยเล่นดนตรีและร้องเพลงให้ฟัง ได้บรรยากาศมากเลย ^-^

ที่สำคัญ มีผู้นำเผ่า(ต้องขอโทษที ที่สืบมาไม่ได้ว่าจริงๆมาจากเผ่าไหน) เท่ห์มาก(แต่งตัวเป็นเอกลักษณ์ ใส่ชุดสีแดง สวมเครื่องเงินมากมาย ผมยาวสีเทารวบไว้ใต้หมวกอย่างเรียบๆ อายุเยอะแล้วแต่ดูแข็งแรงมาก) มาให้ข้อมูลแล้วก็อธิบายรายละเอียดเกี่ยวกับเผ่าของตัวเอง เท่าที่สังเกตเห็นและพยายามแอบเนียนฟังว่าเค้าคุยอะไรกัน ก็ได้ยินท่านผู้นำพูดภาษาอังกฤษเป็นไฟเลย(แน่นอนท่านผู้นำต้องพูดภาษาอังกฤษเพราะแขกที่คุยด้วยเป็นฝรั่ง) และ นักร้องหนุ่มเสียงดี น้ำเสียงนุ่มมาร้องเพลงกล่อมแขก นักร้องคนนี้ใส่ชุดสีขาว เรียบง่าย ไม่มี accessory เยอะเหมือนท่านผู้นำ ไม่รู้นักร้องผู้นี้พูดได้กี่ภาษาร้องเพลงภาษาของตัวเอง พูดไทยได้ชัดเจน พูดภาษาอังกฤษก็คล่อง(สงสัยเผ่านี้จะมีครอสเรียนพิเศษ) แล้วยังมี CD เพลงขอองตัวเองมาแจกอีก แต่สำหรับบางคนก็ขาย(5555 แผ่นละ 150) ตอนหลังจากเปิดงานเสร็จ มายืนอยู่ข้างหน้า ไอ้เราก็อยากได้ CD เพราะกล่อง CD มันตั้งอยู่ข้างหน้าตรงที่นั่งพอดี (ถ้าใจกล้าอีกนิด ก็ว่าจะขอตรงๆเลย )

แขกที่มาในงาน ส่วนใหญ่จะเป็น Designer แล้วก็หน่วยงานต่างๆ การแต่งกายก็จะเป็นแนวชาวเขาประยุค แต่จะออกไปทางคนเหนือมากกว่า มีทั้งไทย ฝรั่ง(อังกฤษ ฝรั่งเศส  และอื่นๆ เพื่อนที่ไปด้วยเป็นคนบอกว่าคนนี้คือใครมาจากที่ไหน แต่จำไม่ได้หรอกค่ะ เยอะจัด) ญี่ปุ่น  และ staff ของจิมทอมสันก็แต่งตัวเป็นชาวเขากัน ได้บรรยากาศมากเลย ถ้ารอบๆบ้านเป็นหุบเขานะใช่เลย

พอเปิดงานเรียบร้อยแล้วก็คุยกันนิดหน่อย รายการต่อไปก็คือรับประทานอาหารเย็น แน่นอนอาหารเป็น อาหารเหนือ น้ำพริกหนุ่ม น้ำพริกอ่อง ผักลวก ขนมจีนน้ำเงี้ยว ข้าวซอย แค๊บหมู กระบอง(ฟักทองทอด) แกงโฮ๊ะ ข้าวเงี้ยว ข้าวเหนียว หมูทอด ไส้อั่ว (อูยหิว) งานนี้ของกินอาจจะคุ้นเคย แต่ที่แปลกก็คือ กินข้าวเหนียวกับวายน์แดง แปลกดีแต่ก็เข้ากันได้ไม่น่าเชื่อ

โอกาสหน้าคงได้ไปร่วมแจมอีก จะไม่ลืมเอากล้องถ่ายรูปไปด้วย ครั้งนี้เตรียมกล้องไป แต่ไม่เอาแบตเตอรี่ไป อยากจะตีตัวเองแรงๆ T-T ไม่งั้นคงได้ภาพมาฝาก

ปล. งานนี้ทำให้รู้ว่าการทำธุรกิจเกียวกับผ้าไหม ไม่ได้ยุ่งแค่เรื่องผ้าอย่างเดียว แต่ต้องลงลึกไปถึงแนวคิดวิถีวิต และความเป็นอยู่ของมนุษย์ด้วย