วันแม่แต่กลับต้องอยู่ที่ห้อง(อพาร์ทเม้น คุณป้า)คนเดียว แถมยังฝนตกอีกออกไปตะลอนที่ไหนๆก็ไม่ได้ ด้วยอากาศและสังขารตัวเองไม่อำนวย ไม่งั้นเวลานี้คงไปนอนตีพุงอยู่ที่บ้านแล้ว

    รู้สึกตัวเองเป็นลูกที่ดีมาก เมื่อเช้าแม่ต้องโทรศัพท์มาปลุกแต่เช้า ปลุกสองรอบด้วย(ขี้เซาจริงๆคนเรา) “ตื่นได้แล้วลูก พี่ๆหลานๆ มาไหว้แม่กันหมดแล้ว ดอกมะลิหอมฟุ้งเลย อะไรลูกยังไม่ตื่นอีกเหรอ! ตื่นมาไหว้แม่ซะดีๆ” จ้า….คุณแม่ สวัสดีวันแม่ค่ะ 5555 หนูขอไหว้แม่ผ่านทางโทรศัพท์ก็แล้วกัน ขอให้มีความสุขมากๆและสุขภาพดีตลอดไปนะคะ!

   พอตื่นได้สักพักก็นั่งนึกถึงบ้าน ป่านนี้ที่บ้านคงกำลังโกลาหล อลม่าน เพราะหลานๆจอมซน เล่นกันอยู่อย่างสนุกสนานแน่เลย เราเลยมานั่งดูรูปที่บ้านเล่นๆดีกว่า มาเจอรูปน้ำตกที่แม่แสนจะภูมิใจ มันมีตำนานแสนจะยาวนาน

   นี่เป็นรูปล่าสุดที่คิดว่าโดนใจเจ้าของสวนน้ำตกแห่งนี้มากที่สุดแล้ว เพราะเมื่อก่อน ถ้าจำไม่ผิด พ่อให้ช่างมาทำตามความประสงค์ของแม่(5555) ตั้งแต่เดือนสิงหาปี 2532 ที่จำได้เพราะว่า สมัยนั้นแอบลงเล่นน้ำบ่อยมากแล้วจะมีรอยจารึกว่าสร้างเมื่อไหร่ ตอนนั้นขนาดของสระเล็กกว่านี้สักครึ่งหนึ่งได้ แล้วมันก็เดี๋ยวรั่ว เดี๋ยวซึม เลยต้องทุบทำใหม่ ไม่รู้กี่รอบ สุดท้ายก็ได้มาหน้าตาแบบนี้แหละ 

   กลับไปบ้านทีไร ตื่นมาตอนเช้าก็นั่งจิบกาแฟฟังเสียงน้ำตก(ที่เราสั่งให้มันตกเมื่อไหร่ก็ แค่เพียงกดสวิต on/off) หรือตอนเย็นๆพลบค่ำก็มานั่งรับแสงอาทิตย์ลับขอบฟ้าพร้อมกับบรรยากาศน้ำไหล (555 เว่อร์มาก แต่จริงๆแล้วอยู่ใกล้บรรกาศแบบนี้ก็ทำให้รู้สึกดีเหมือนกันนะ) ^-^

มีคุณตานั่งตกปลาอารมณ์ดีตลอด 24 ชั่วโมง

มองมุมสูง

 อย่าดูใกล้นะ จะเห็นนกมีรอยต่อ เพราะอยู่มานานแล้วตั้งแต่เวอร์ชั่นก่อนจะมาเป็นน้ำตกแห่งนี้

บรรยากาศรอบๆน้ำตก

ผีเสื้อกำลังชื่นชมดอกโมก

รูปทั้งหมดเป็นบรรยากาศตอนที่ทำเสร็จใหม่ๆ ช่วงตรุษจีน อีกสองเดือนต่อมากลับบ้านไปอีกรอบ ปรากฎว่าน้ำตกเปลี่ยนไป น่าแปลกนะ ทำไมเปลี่ยนได้เร็วอะไรขนาดนี้ เอาไว้จะมาเล่าเรื่อง ตามรอยน้ำตกตอนต่อไป